Ik heb een apparaat gekocht omdat op de site van de verkoper alles in orde leek. Maar als ik van tevoren geweten had dat het stonk, had ik het nooit gedaan. Letterlijk. Bij het eerste gebruik rook ik de verlakkerij al. Pas toen de doos open was, zag ik de discrepanties. Op de buitenkant prijkte… Lees verder CE: Keurmerk of Kleurplaat?
De wet als doolhof: “Wij zijn geen adviesbureau”
Na de brandstichting van ons Scouting-clubhuis op 6 januari 2006 liep ik vast in een bureaucratisch doolhof. Het Bouwbesluit stelt de eisen, maar voor de details wordt er verwezen naar NEN-normen die achter een betaalmuur zitten. Zelfs voor mij was de bouwkundige taal in die documenten lastig. Toen ik de instantie om verduidelijking vroeg, was… Lees verder De wet als doolhof: “Wij zijn geen adviesbureau”
NenV: De praktijk buitengesloten
Jarenlang hebben we met een groep vakgenoten de normen uit Brussel gefileerd. We keken of de regels op de werkvloer wel dekten wat ze beloofden. Wij waren het klankbord voor de praktijk. De NEN heeft dat platform opgeheven. De reden blijft vaag, maar de irritatie is echt: de stem van de deskundige is blijkbaar niet… Lees verder NenV: De praktijk buitengesloten
De man op de tak (en betonnen zwemvesten)
De man op de tak (en uw betonnen zwemvest) In de vijftig jaar dat ik in de techniek werk, heb ik één ding geleerd: de natuurkunde onderhandelt niet. Als de tak door is, lig je beneden. Toch doen we net of de zwaartekracht een optie is, zolang we maar hard genoeg “groei” roepen. De Staat… Lees verder De man op de tak (en betonnen zwemvesten)
De illusie van het vinkje: Waarom papier niet drijft
We zijn gestopt met het bouwen van veilige installaties en begonnen met het bouwen van veilige dossiers. Een manager stelt een protocol op, haalt een certificaat en denkt dat de boel onder controle is. Maar op de werkvloer rammelt de afsluiter nog steeds. De Staat stuurt geen inspecteurs meer die het stof kunnen ruiken, maar… Lees verder De illusie van het vinkje: Waarom papier niet drijft
Veiligheid buiten de Periferie: Het buffet op de afgrond.
Het was 1979. De ploeg in Afrika bouwde op blote voeten in het rode stof. Totdat er vrachtwagens voorreden met gloednieuwe overalls en PBM’s. Mannen die normaal in korte broek tussen de lasspatten liepen, werden in stijve pakken gehesen. Niet voor hun veiligheid, maar voor het toneelstuk. Daarna kwam de rode loper en het luxe… Lees verder Veiligheid buiten de Periferie: Het buffet op de afgrond.
De Volautomatische Paradox: De fabriek die zijn eigen klanten ontsloeg
Vroeger bouwden we de logica nog fysiek: zeecontainers vol met relais. Ik herinner me die kasten nog goed; kilometers bedrading die we met de hand trokken. Als je de hoofdschakelaar omzette, hoorde je de machine werken. Het was een tastbaar zenuwstelsel. De machine hielp de mens. Vandaag bouwt de industrie fabrieken die “Lights-Out” draaien. De mens… Lees verder De Volautomatische Paradox: De fabriek die zijn eigen klanten ontsloeg