Na de brandstichting van ons Scouting-clubhuis op 6 januari 2006 liep ik vast in een bureaucratisch doolhof. Het Bouwbesluit stelt de eisen, maar voor de details wordt er verwezen naar NEN-normen die achter een betaalmuur zitten.
Zelfs voor mij was de bouwkundige taal in die documenten lastig. Toen ik de instantie om verduidelijking vroeg, was het antwoord: “Wat denk je zelf? We zijn geen adviesbureau.”
Het probleem is niet alleen die betaalmuur, maar ook het verdwijnen van de inhoudelijke kennis bij de instanties zelf. Door bezuinigingen is de deskundigheid vaak weggevloeid, waardoor men alleen nog maar het protocol kan volgen. Men verplicht je tot regels die ze zelf niet meer kunnen uitleggen.
Zo wordt veiligheid onbedoeld een privaat verdienmodel in plaats van een publieke taak. We hebben de vakman vervangen door een vinkje, terwijl we juist bij de herbouw van zoiets als een clubhuis de deskundigheid zo hard nodig hebben om het echt veilig te krijgen.