Het was 1979. De ploeg in Afrika bouwde op blote voeten in het rode stof. Totdat er vrachtwagens voorreden met gloednieuwe overalls en PBM’s. Mannen die normaal in korte broek tussen de lasspatten liepen, werden in stijve pakken gehesen. Niet voor hun veiligheid, maar voor het toneelstuk.
Daarna kwam de rode loper en het luxe buffet voor de investeerders uit Nederland. Ze nipten aan hun koude drankjes en zagen dat het ‘veilig’ was. Ze zagen de overalls, maar ze zagen de mensen niet. Zodra de touringcars weer vertrokken, gingen de overalls terug in de kist en de loper op de wagen. De volgende dag liepen de mannen weer op blote voeten bij de tijdbom.
Dit is de verlakkerij van de periferie: veiligheid als kostuum dat je alleen aantrekt als de geldschieter kijkt. Maar voor de stoomdruk is er geen script. Die wacht niet tot de touringcars weg zijn.