In een MCC-kast (Motor Control Center) zit de nul-rail er vaak alleen voor de besturing. Het is een rustig hoekje van de kast. Een lokale installateur zag dat ook toen hij de verlichting van het gebouw moest aansluiten. Hij kon voor zijn nuldraad geen plek vinden bij de hoofdaansluiting, dus wurmde hij zijn draadje er bij de besturing van de MCC-kast maar even bij onder de klem.
Het leek een kleine moeite, maar hij bouwde een dodelijke valstrik.
Ik was op een zaterdag bezig met een uitbreiding in die kast. Van LOTOTO had toen nog nooit iemand gehoord; je zette de hoofdschakelaar om en mat of de fasen spanningsloos waren. Dat had ik gedaan: de boel was “dood”. Ik haalde de kappen eraf en begon draden achter de nul-rail langs te leggen. Op dat moment kreeg ik een enorme optater. Een klap van een rail die veilig hoorde te zijn.
De zwevende nul
De installateur had de stroom voor zijn lichtgroepen vóór de hoofdschakelaar afgetakt, maar de nul ná de schakelaar op de rail gezet. Zodra ik de hoofdschakelaar uitzette, verbrak ik de verbinding met de aarde, maar de stroom van de lampen in het gebouw bleef via de ‘achterdeur’ terugstromen naar die rail. De nul ging ‘zweven’ en kwam onder volle spanning te staan.
De les
Dit is de praktijk van de verlakkerij. Een monteur die “een draadje erbij wurmt” omdat het makkelijk past, creëert een elektrische stoel voor de volgende die de kast opent. Geen vinkje van een inspecteur haalt dit eruit. Vertrouw nooit op een kleur of een schakelaar. Meet alles, want een luie montage is in de techniek een doodvonnis.